(500) Days of Summer

BabbelDonna’s Film Reviews

Hi! Welkom bij BabbelDonna, waar mijn ongezouten mening over films tot leven komt. Als amateur-filmliefhebber deel ik hier mijn frustraties en fascinaties ʕ♡˙ᴥ˙♡ʔ

(500) Days of Summer

Tier = GOED

Hi BabbelBabe! Dit is een review over 500 Days of Summer uit 2009, een romantische comedy-drama. 

Ik ging deze film kijken door die ene scène waar de twee in de lift staan waar Summer zegt ‘’I love the smiths”. Natuurlijk moest ik deze film ooit zien, ik hou ook van The Smiths! 

Ik vond het een goede film en ik zal je vertellen waarom. Het is een liefdesverhaal met een onverwachts einde en heeft een diepere boodschap dan - ik kan het niet eens vergelijken omdat die andere oppervlakkige films niet echt een boodschap hebben! 

De acteur die Tom speelt, speelt onder andere in Inception. Ik heb echt geprobeerd om die film te kijken, al 3 keer! Maar steeds haak ik af, hebben anderen ook dit probleem??

Anyways, ik hou ervan hoe hij zijn rol speelt. Hij is een introvert persoon die niet bij de juiste baan zit. Ik hou ervan hoe ze hem meer diepgang geven in deze film dan een mooiboy uit een standaard Amerikaanse tienerfilm. We zien dat hij niet perfect is en relatable. De scènes waarin hij uitlegt dat hij het ‘geprobeerd’ heeft met Summer zonder haar daadwerkelijk uit te vragen (door haar geliefde muziek hard op te spelen, te vragen hoe haar weekend was etc.) waren grappig maar ook herkenbaar.
Niet veel films gebruiken muziek die ik zelf ook luister, dus om The Pixies; The Smiths; Joy Division en meer bands te zien en te horen vond ik echt leuk!

Voor mijn gevoel is de film innovatief creatief. De gespleten beelden van Tom’s verwachtingen VS realiteit waren goed gedaan. Wederom grappig maar relatable. De geanimeerde scènes van de hoeveelheid dagen maar ook de verschillende scènes tussendoor maakte het een creatief interessante film. Op minuut 45 van de film dacht ik pas 15 gezien te hebben. Op het einde zien we Tom een lange flashback hebben van hun relatie. Dit doen films weleens vaker, dat er teruggeblikt wordt op de relatie. Maar dat voelt zo gemaakt omdat ik alles in de flashback het afgelopen uur gezien heb in de film. Doordat de scènes gehusseld waren in (500) Days of Summer waardoor er steeds meer puzzelstukjes vielen, in combinatie met de settings voelde de flashback echt. Met de settings bedoel ik hun samen op bed, praten over exen of een drankje drinken in de bar, Summer die haar excuses aanbiedt. Het zijn geen overblije gemaakte shots, ze zijn realistisch. 

Waar de film samenviel voor mij was het moment in de bioscoop dat Summer moest huilen. De eerste keer dat we haar écht kwetsbaar zien. Na afloop sluit ze Tom volledig buiten en maakt ze het zelfs uit (dat krijgen we allemaal in fragmenten te zien). In de bioscoop liet het einde van de afgespeelde film zien dat een net getrouwd stel blij achterom keek terwijl ze de menigte uitzwaaiden, wanneer ze de menigte passeerden, kijken ze recht vooruit zonder de blije emoties. Het begin, het enthousiaste uitzwaaien, is het gevoel van Tom die maar al te graag de commitment aangaat met Summer en haar zelfs ziet als haar soulmate. Summer relateert zich naar het einde, voor haar voelt de relatie helemaal niet hetzelfde aan als hoe Tom hun ziet. Daarom wordt ze ook zo emotioneel. Ze heeft immers altijd gezegd dat ze maar vrienden zijn.

Dat is wat deze film vooral zo goed maakt, we zien alleen het standpunt van Tom waardoor we Summer alleen kunnen begrijpen door zijn ogen en haar acties. We zien dat ze langzaam de muur laat vallen voor Tom maar nooit helemaal omdat hij gewoon niet de juiste was voor haar. 

De film heeft geen traditionele happy ending, wat ik er ook goed aan vind. Het einde in het kort: Tom gaat achter een baan aan waar hij zijn passie in vindt en Summer trouwt met een andere man.

Hier komen we ook achter dat Summer niet per se ‘niemands persoon' wil zijn maar Tom gewoon niet de juiste was voor haar, net zoals haar exen. Tom ontmoet een nieuwe vrouw genaamd Autumn. Want na de zomer komt natuurlijk de herfst. Day 1.

Oke nou wat vond ik MINDER goed aan de film:

• We krijgen fragmenten van een jong meisje (gespeeld door Chloë Grace Moretz) die naar hem luistert en advies geeft. Ik denk dat dit vooral een komisch effect moest hebben, hij vraagt en krijgt veel hulp over zijn Summer probleem van anderen vrienden ook dus misschien dient zij voor wat afwisseling. Het kwam een beetje onrealistisch over voor mij. Om mezelf tegen te spreken hou ik wel van haar opmerking dat hij alleen maar denkt aan de positieve dingen van de relatie en alle negatieve dingen vergeet. Hij maakt het mooier voor zichzelf dan het was

• Het intro van Summer in de film kon ik niet plaatsen? Het gaat over haar lange donkere haar, ze knipt een lok af en voelt er niks bij. Misschien heb ik hier iets gemist ofzo idk laat het me weten maar voor mijn gevoel kwam het niet verder terug in de film en verdiende ze een intro met meer inhoud omdat Tom dat ook zeker kreeg. Dit werd echter wel goedgemaakt door de zwartwit beelden waar het Summer-effect werd uitgelegd.

• Ook wordt er in het begin gezegd dat het geen love story is. Dat is het duidelijk wel, gewoon geen traditionele love story, had er dan ‘dit is geen traditionele love story’ van gemaakt.

Ik had toch meer commentaar dan ik dacht. Graag praat ik met iemand die de film gezien heeft! Ik hield er gewoon van hoe het verhaal mij leidde met al de fragmenten, daardoor kon ik connecties leggen en was niet alles zo voor de hand liggend -wat films beter maakt in mijn mening. 

Leuk dat je zover gekomen bent en de tijd genomen hebt om mijn review te lezen! I love you <3

Je kan mij altijd alles sturen op: Babbeldonna@gmail.com 

26-8-2025