American Psycho

 BabbelDonna’s Film Reviews

Hi! Welkom bij BabbelDonna, waar mijn ongezouten mening over films tot leven komt. Als amateur-filmliefhebber deel ik hier mijn frustraties en fascinaties ʕ♡˙ᴥ˙♡ʔ

American Psycho

Tier = GOED

Hi BabbelBabe! Dit is een review over American Psycho uit 2000, een horrorfilm gebaseerd op het boek uit 1991 geschreven door Bret Easton Ellis. We volgen Patrick Bateman, gespeeld door Christian Bale, met zijn voice-over hebben we een kijkje in zijn leven.

Disclaimer!

Patrick Bateman moet NIET geromantiseerd of geidealiseerd worden als character! Hij is niet sigma of sexy. HELP. Hij is een moordenaar! En: "I want to fit in”, zijn letterlijk Batemans woorden en de schrijver heeft toegegeven dat Bateman een lege persoonlijkheid heeft, dus STOP met de TikTok edits. 

Lieve, beste BabbelBabe. Volgens mij is het weer een tijdje geleden, niet dat ik geen films kijk, ik ben gewoon selectief in de reviews die ik wil schrijven. Soms vind ik dat ik de film niet aandachtig genoeg gekeken heb of vind ik het niet review-waardig. Ik heb zelfs een paar reviews niet helemaal uitgewerkt omdat ik ze het niet waard vond. Maar deze review, die zat er al een tijdje aan te komen.

In de zomer heb ik het boek gelezen. De film heb ik enkele jaren terug gezien en vanavond weer opnieuw. Ik ga het boek ook zeker meenemen in deze review. 

Het boek vond ik namelijk echt verschrikkelijk. Niet dat het slecht was, maar gewoon heel gruwelijk. Met hoofdstukken als: Killing Child at Zoo, Lunch with Bethany (was zo erg dat ik niet kon slapen) en de Girls hoofdstukken natuurlijk. In detail worden Patrick zijn daden omschreven en het is echt vreselijk. 

Wat ik vooral zo erg vond aan dit boek was dat ik geen idee had wat hij allemaal gedaan had. Meestal voelt het alsof je ‘live’ iemand zijn verhaal volgt. Dat alles wat we lezen/zien actueel is. Dus als ik opeens lees dat er een hoofd in zijn vriezer zit van de vorige avond (ook in de film te zien) krijg ik een erg naar gevoel, want ik weet alleen dat we vorige avond zijn uitgegaan in de club. Dus ik weet maar delen van Batemans leven… 

Het boek begon een beetje langzaam, maar het wordt steeds grafischer. 

Even het verhaal in de film zowel het boek:

Patrick Bateman werkt op Wallstreet en hecht veel waarde aan zijn status, zoals de pakken die hij en anderen dragen, businesskaartjes en waar ze eten. In een deze wereld waar iedereen zo erg met zichzelf bezig is, waar Patrick Bateman zelfs herhaaldelijk vergist wordt met andere personen, kan hij makkelijk wegkomen met de moorden die hij pleegt. Wat vooral prostituees, daklozen en dieren zijn. In de film en in het boek zien we hoe hij in een negatieve spiraal komt en zijn wil om te doden toeneemt en zelfs van de nacht naar de dag doorbloedt. 

Hij vermoordt een collega van hem, Paul Allen, en gebruikt zijn woning om lichamen in te verstoppen en meerdere mensen te vermoorden. We zien hem steeds meer in die negatieve spiraal waarin hij gek wordt. Op gegeven moment vermoordt hij onschuldige mensen en een politieagent op één avond. Daarna geeft hij aan de telefoon toe dat hij al die moorden heeft gepleegd waaronder de moord op zijn collega tegen zijn advocaat.

De volgende dag kijkt hij wanhopig in het appartement van Paul Allen (collega die hij vermoord heeft) en zijn er geen lichamen te zien en staat het zelfs te koop. Zijn advocaat is in ontkenning over zijn confessie aan de telefoon. Aan het einde is er niet echt iets veranderd en er vormt een vraag bij de kijker wat er nou écht gebeurd is. 

Ik wil gelijk wat kritiek geven op de film. In het boek neemt Patrick herhaaldelijk drugs en is het duidelijker dat hij mentaal niet alles meer op een rijtje heeft. Dat lezen we in hoofdstukken waarin hij verward is en hoe Bret Easton Ellis The Patty Winters Show steeds meer op een onrealistische wijze verwerkt in de tekst.

In de film zien we maar 1 flesje met pillen en doet hij een lijntje coke. 

Hierdoor zijn de scènes waarin hij een killing spree en mentale uitbarstingen heeft een beetje random en moeilijk verklaarbaar. Daarbij sluiten ze ook de discussie uit dat het allemaal in zijn verbeelding is geweest en niks daadwerkelijk is gebeurd; Paul Allen leeft nog en er hebben nooit allemaal lijken in dat appartement gezeten, omdat er te weinig te verklaren is over Batemans mentale status.

Sorry voor het zeuren, ik vind de film namelijk wel echt een treat dus hier komt positieve Donna:

<3 I love dat ze al die restaurants van het boek erin hebben gedaan; Pastels, Barcadia, Dorsia (ofc). 

<3 Ook was het script soms 1:1 met het boek wat ik ook leuk vond om te zien. 

<3 Hey, ik hou van Christian Bale en hij speelt Patrick Bateman goed!

<3 Ze hebben enkele personages geschrapt uit het boek en bepaalde scènes zijn dus vervangen met andere personages. Dat was een goede keus, anders was het te verwarrend geweest voor de kijker.

<3 Misschien ben ik hier alleen in, maar wil het wel delen: het einde van de film vond ik erg sterk.”This confession has meant nothing”. Ipv het boek dat Bateman kijkt naar “this is not an exit” bordje ofzo. Alles wat Bateman ook zegt aan het einde van de film zit ook in het laatste hoofdstuk van het boek, ik vond het gewoon een sterkere tekst om het verhaal mee te eindigen. 

Om toch terug te komen op wat ik wat minder aan de film vind. De film mocht echt wat langer zijn! Duurder 98 minuten ofzo. De film is veel minder grafisch dan het boek, wat niet erg is natuurlijk, maar wat het boek erg goed doet is de gruwelijke daden van Bateman langzaam introduceren totdat je het niet meer wil lezen. 

Er zit ook een opbouw in de film van de daden van Bateman, maar het boek had een zwaardere lading omdat het dus langzamer was opgebouwd. Als de film dit ook had gedaan, had het einde waarin hij die killing spree heeft veel meer impact gehad op mij.

Even over die schrijver he, onze Brettie Ellis. Hij heeft Patrick Bateman op niemand minder gebaseerd dan ZICHZELF? Dus Patrick Bateman die vrouwen verkracht, vermoord en opeet… SURE.

Anyway, ik geniet er echt van om oudere films te kijken. Wat langere scènes waarin twee mensen gewoon praten zonder muziek en rare effecten komt veel meer binnen omdat het meer rust geeft en het realistischer aanvoelt. 

Ter vergelijking keek ook het nieuwe seizoen van Stranger Things om mijn 12 jarige Donna wat erkenning te geven en holy shit wat hebben ze dat kapot ge-edit. Zoveel geluid en zoveel cuts. Ik raak al overprikkeld in de eerste 10 min. 

Dus het is fijn om een oudere film te kijken, net als American Psycho waar niet alles kapot ge-edit is, om bij te komen van al die overprikkelende films van tegenwoordig. Ben benieuwd of BabbelBabes dit ook zo ervaren? Let me know!

American Psycho heeft een speciaal plekje in mijn hart. Het geweld wat Bateman uitoefent lijkt zinloos maar dat is het verhaal totaal niet. 

Ik heb zeker meer te zeggen over het boek en het verhaal, ik hou ervan om verhalen van twee kanten te leren kennen. 

Ik zal ooit een edit maken op mijn review van A Clockwork Orange waarin ik het boek verwerk, ook verwacht ik een review te schrijven over de film Lolita (waarin ik het boek met de originele en remake verwerk) en hopelijk deze maand Girl, Interrupted verwerk in een review. 

Als iemand nog meer goede boek/film suggesties heeft voor mij hoor ik het graag! Ook als je wil nerden over American Psycho ben ik zeker beschikbaar.

Ik hou van je en wens je de allerfijnste week toe :)  

10-12-2025