Girl, Interrupted

 BabbelDonna’s Film Reviews

Hi! Welkom bij BabbelDonna, waar mijn ongezouten mening over films tot leven komt. Als amateur-filmliefhebber deel ik hier mijn frustraties en fascinaties ʕ♡˙ᴥ˙♡ʔ

Girl, Interrupted

Tier = GOED

Een American biographical drama film uit 1999, gebaseerd op het boek van Susanna Kaysen uit 1993. De film duurde iets meer dan 2 uur en het boek had 168 pagina’s. Susanna schrijft over haar eigen ervaringen van de inrichting.

Ik zei dat ik er een review over ging schrijven, dus hier ben ik dan. Ik heb het boek een paar maanden terug gelezen en de film net weer opnieuw gekeken, dus het zit vers in mijn herinneringen. Even een disclaimer: ik ga proberen om de woorden die een triggerende lading hebben anders te verwoorden. Wat prettiger voor de BabbelBabes maar ook voor de Google richtlijnen <3

Het verhaal in de film

Susanna Kaysen (gespeeld door Winona Ryder) is in ontkenning over haar poging, haar ouders zijn geschrokken en na een kort gesprek met een psychiater wordt er voor haar besloten dat ze opgenomen moet worden. In de instelling leert ze verschillende meiden kennen waaronder Lisa (Angelina Jolie). Zij wordt omschreven als sociopaat die andere patiënten manipuleert. We zien Susanna struggelen met een codependent relatie met Lisa, haar seggs-problematiek en haar nieuwe diagnose: borderline. 

Lisa ontsnapt vaak uit de instelling, wanneer ze een keer besluit om Susanna mee te nemen gaan ze op bezoek bij een ex-patiënt van de instelling, Daisy. Lisa lokt haar uit de tent en de volgende dag ziet Susanna Daisy in haar badkamer na een succesvolle levensbeëind1ging. Wanneer Susanna in tranen ziet dat Lisa alleen maar geeft om Daisy haar portemonnee, besluit ze terug te gaan naar de instelling. 

Uiteindelijk krijgt ze een wake-upcall van een verzorger daar en kiest ze ervoor om te werken aan zichzelf. Ze schrijft over haar gevoelens en praat erover bij haar behandelaar.

Wanneer Lisa weer terugkeert en hoort dat Susanna vrijgelaten wordt, vindt ze dat niet leuk. Ze leest voor uit Susanna’s dagboek waar andere patiënten bij zijn. 

De film wordt mooi afgesloten waarin we Susanna’s afscheid zien en haar plannen horen voor de toekomst, hoe ze een ‘gezond’ leven wil leiden. 

Het boek

In het boek lees je losse scènes van de instelling en hoe het was voor de schrijver. Zo komen we steeds meer te weten over haar leven en de andere patiënten. Ik snap dat de film heeft gekozen om het een chronologisch verhaal te maken, ik vind dat een goede keuze. Het was leuk om te zien hoe het verhaal beeld kreeg zoals de breakdown scène van Polly (haar character in de film vond ik goed vertaald van het boek). Soms werden de woorden van Susanna uit het boek verwerkt in het script dmv een gesprek tussen Winona Ryder en een ander personage, zoals haar vriend of Lisa. Dat vond ik een goede oplossing. 

In het boek komen we veel meer te weten over het leven van Susanna na de opname, niet dat ik het echt miste in de film maar het was leuk om te lezen. Daarbij is ze eigenlijk 2 jaar opgenomen geweest en niet 1 jaar zoals in de film. 

“With the help of a lawyer she obtained her 350 page file from the hospital.”

Er zijn dus ingescande documenten te zien in het boek, waaronder haar diagnoses en aantekeningen van behandelaars. Echt heel bijzonder en dapper dat ze dat durft te delen voor de hele wereld om te lezen. 

“Mrs Susanna (Kaysen) Wylie was at McLean Hospital from April 27, 1967, through October 4, 1968. She has subsequently been married and has managed a responsible job. At the time of her outright discharge on January 3, 1969, there was no reason why she could not operate a motor vehicle.”

Ze schrijft dus dat ze tijdens haar verblijf op sollicitatie ging en afgewezen werd bij een werkplek vanwege haar adres, de instelling. Bizar om daarover na te denken, sowieso interessant om te lezen over een opname uit de jaren 60. 

Susanna’s interne struggle met of ze nou gek is of niet vond ik interessant om te lezen. Dan doet ze iets in een sociale omgeving en denkt ze na: is dit normaal gedrag of crazy gedrag?

In het boek vertelt ze verder nog dat ze Lisa tegen was gekomen een tijdje na haar opname, die moeder was geworden. Ook vertelde ze dat Susanna en Georgina nog contact hebben gehad. Verder vertelt ze ook dat ze was gaan scheiden met haar toenmalige man. 

Susanna schreef ook over ‘Another Lisa’ en hoe de twee Lisa’s bevriend werden totdat de OG Lisa zich daar anders over voelde toen ze dezelfde diagnose kreeg als zij. Het was interessant geweest om dit uitgewerkt te zien in de film en het toxische gedrag van Lisa nog meer te ontdekken. Begrijpelijk dat hier niet voor gekozen is, er kunnen maar zoveel plot verhalen zijn natuurlijk.

In de film kwam Susanna’s crisis of ze wel botten in haar handen had voort rond haar poging, terwijl in het boek ze die crisis in de instelling had (waar ze haar hand wilde open halen om te kijken of ze er wel echt zaten). Zo zijn er nog wel een paar andere dingen aangepast waarin ze het boek refereren maar op een andere manier in de film verwerken. Ik vond dit niet erg. Ik ben niet negatief over de film adaptatie, ik ben het niet áltijd eens met “de film was kut het boek was zoveel beter” want films werken gewoon heel anders. Soms is een hoofdstuk 10/10 maar als je het vertaalt naar film werkt het gewoon niet. Vaak wanneer ik een film kijk valt het op wanneer het een adaptatie is van een boek; de characters zijn veel complexer en het voelt meer als een echt verhaal ivp even wat vermaak voor de tv. Ben benieuwd wat jullie hiervan denken.

Bij het einde van het boek beschrijft ze waar de titel vandaan komt:

“Interrupted at her music: as my life had been..”

Johannes Vermeer, 1658-1659

Wat vind ik van de film?

Ik vond Angelina Jolie absoluut geweldig en Winona Ryder ook. Wat ik wel jammer vind is dat de Borderline diagnose nooit echt ontdekt wordt bij Susanna’s character, de diagnose voelde zelfs onterecht. Ik denk niet dat de film daarop doelde (Susanna is het eens met de diagnose in de film, het wordt meerdere keren benoemd) waardoor het overkwam alsof ze gewoon vergeten waren wat borderline inhoud.

Weet je wat raar was??? Die scene waarin Winona de verpleegster een n**** noemt? Zit totaal niet in het boek, er zijn ook andere beledigingen te bedenken en het zet de OG schrijver in een slecht daglicht. Oke de film speelt af in de jaren 60 maar de film kwam uit in 99 dus beetje raar allemaal.

Ook zaten er random personen in zoals die chick die steeds een pop vastheeft en andere mensen die er steeds bij zijn maar 0 diepgang hebben. Voelde gewoon als: 'We zitten in een gekkenhuis, hier zijn gekke mensen, kijk maar naar hen.’ Behoorlijk contrast van de main characters die wel diepgang en groei hebben .

:) Nu komt positieve Donna:

De cast verder was spot on, iedereen deed het super. Hoe de meiden op elkaar reageerden was super en kwam heel echt over. Een van de laatste scènes waar Lisa in Susanna’s dagboek leest en ze elkaar confronteren voelde niet over de top aan omdat dit het gedrag kan zijn van jonge mentaal onstabiele vrouwen. Soort kent soort, don't come at me please.

De checkups, de medicatie, de gelimiteerde vrije tijd, uitjes naar buiten met begeleiding. De film weerspiegelde goed het echte leven van een instelling na. 

Het was een treat om deze film te kijken omdat het dus zo echt voelde, ook bij Daisy thuis was Lisa’s script shockerend maar niet out of character voor haar. Alles wat daarop volgde was heftig, maar logisch. 

Ik denk dat de film ook een keuze moest maken; focussen op toxische relatie met Lisa, herstel van Susanna, borderline diagnose, het leven in de instelling, andere patienten. Het is toch best veel. 

Ook al miste ik dus een paar dingen, voelde de film niet te kort aan, het was precies goed zo. Bij American Psycho vond ik bijvoorbeeld dat het wel een halfuurtje langer had gemogen. 

In mijn laatste review over Die My Love sprak ik over herstel en daar sluit deze film eigenlijk wel mooi bij aan. We zien dat Susanna door verschillende fases heen gaat en kiest om te herstellen. We zien haar een gezonde coping vinden en we komen erachter dat ze betere keuzes maakt en een toekomst voor zichzelf opbouwt.

Btw je zou maar gecast worden als een ED girl en dat is gewoon je normale lichaam lol.

Dit is de tweede keer dat ik de film zie maar de eerste keer na het boek te hebben gelezen. Ik wil ook graag een review maken over Lolita, ik heb de OG zwart-wit film gezien; het boek gelezen en de nieuwe adaptatie gezien. Het is een vreselijk verhaal dus misschien moet ik het gewoon delen zodat ik niet meer de enige ben.

Anyway, ik hou van Girl, Interrupted. Het is een eerlijk verhaal over mentale gezondheid. De boeken van Christiane F. vond ik ook heel goed en heb ik zeker meerdere keren gelezen, hoewel dat ook meer over verslaving gaat. Die film ga ik echter nooit kijken; ben wel bang dat het verhaal verpest voor mij haha. Ik wil ook graag Piece Of Cake lezen, maar kom het nooit tegen in de boekenwinkels! Vinted, help mij.

Ik hou van je <3 Ik hoop dat je een fijne dag hebt en ik zie je hopelijk in de volgende review anders ga ik als Lisa je stalken terwijl je slaapt.

2-2-2026

PS. Ik heb een edit gemaakt in A Clockwork Orange over het boek!