Whiplash

 BabbelDonna’s Film Reviews

Hi! Welkom bij BabbelDonna, waar mijn ongezouten mening over films tot leven komt. Als amateur-filmliefhebber deel ik hier mijn frustraties en fascinaties ʕ♡˙ᴥ˙♡ʔ

Whiplash

Tier = GOED

Echt een streak met mijn GOEDe films. Whiplash is een dramafilm? van Damien Chazelle uit 2014, gezien op Netflix.

Hallo lieve BabbelBabes, mijn moeder raadde deze film aan (OG filmliefhebber). Let’s get into it:

Het verhaal

Andrew (Miles Teller) is een jazzdrummer op een muziekschool en wordt onder Fletcher (J.K. Simmons) leiding genomen in zijn band. 

Fletcher staat bekend om zijn strenge regie over de band, Andrew wordt dan ook flink onder druk gezet waarbij Fletcher hem fysiek mishandeld: hij gooit stoel naar hem, slaat hem in zijn gezicht en speelt mentaal in op hem: hij brengt zijn moeder die is weggelopen naar boven, manipuleert hem om te dreigen met zijn vervanging, laat hem spelen terwijl zijn handen bloeden en hij duidelijk op zijn grens gaat!

Andrew stelt hoge eisen voor zichzelf door Fletcher en laat van zich afweten bij zijn vader en beëindigt het met zijn vriendin.

Uiteindelijk staat Andrew zo erg onder spanning dat hij in wanhoop zijn drumstokken vergeet. Terwijl hij op de terugweg is, wordt hij aangereden. Dat weerhoudt hem er niet van om uit de kapotte auto te rennen naar het podium en te gaan spelen. Fletcher vindt hem niet goed genoeg en laat hem weten dat hij uit de band is. Andrew vliegt hem aan.

Later doet hij, op aanvraag van zijn vader en een advocaat, anoniem aangifte tegen hem. 

Andrew laat het drummen voorlopig links liggen. Hij neemt een simpel baantje en woont nu op een andere plek. Er wordt niet nadrukkelijk verteld dat hij gestopt is met de opleiding, maar de film duidt er wel op -vind ik.

Toch kan hij het niet laten om Fletcher te bezoeken bij een Jazzavond. Fletcher gaat een gesprek met hem aan en houdt zich dom over Andrews beschuldiging die leidde tot zijn ontslag bij de school. Hij nodigt hem zelfs uit voor een belangrijk optreden.

Fletcher zet zijn eigen waarde opzij om niet voor schut te worden gezet omdat hij Andrews carrière voorgoed wil beëindigen. Andrew heeft door waar hij mee bezig is en blijft door drummen en zet zichzelf in de dominante positie. Fletcher is eerst kwaad maar draait daarna bij omdat Andrew het talent is wat hij al die tijd zocht. Andrews vader kijkt verslagen toe naar zijn zoon die toegaf aan zijn obsessie en Fletcher die met genot regeert.

Wat ik goed vond 

WOW, super goede acteurs! Als Andrew drums speelde, voelde ik zoveel inspanning. Fletcher vond ik absoluut vreselijk, J.K. Simmons heeft het echt perfect gedaan. 

De emotie kwam heel goed over, Andrew ging van subtiele gezichtsuitdrukkingen tot totale uitbarstingen. 

Fletcher zag zichzelf niet als een slechte man en geloofde in zijn manier van coachen, dat vond ik geloofwaardig omdat zulke mannen bij hun standpunten blijven. 

Andrew zijn vriendin en vader hadden relatief kleine rollen maar ze waren veelzeggend voor de film. Het bepaalde wat Andrew zijn prioriteiten maakt en hoe hij zijn eigen leven wilde invullen.

In een YT filmpje werd er gezegd hoe Fletcher zwart droeg in de eerste scène en Andrew wit. Later door de film draagt Andrew steeds meer zwart, bij het einde droeg hij volledig zwart. Wit stond voor Andrew zijn onschuld en Fletcher zijn zwart -ik denk dat je het wel snapt. Opvallend vond ik dat Andrew hetzelfde witte shirt (alleen dan met gaten) droeg terwijl hij zijn ex opbelde voor het concert waar Fletcher hem voor uitgenodigd had. Nu snapte ik meer waarom. Ik hou ervan wanneer films van die elementen erin doen!

Wat ik minder vond

Ik wilde zeggen dat ik er niks op aan te merken heb, toch heb ik 1 kleine opmerking.

Andrew heeft drummen tijdelijk aan de kant gezet (we weten niet voor hoelang), hij heeft zijn drumkit opgeslagen in de kast. Wanneer Fletcher hem uitnodigt voor dát weekend, we weten niet welke dag Andrew gevraagd is, hij begint weer obsessief te oefenen.

Wanneer je een pauze hebt met een instrument kan het even duren voordat je weer hetzelfde tempo kan aanhouden als voorheen, vooral met Andrews topprestatie aan het einde. Hij haalt zijn ‘highscore’ met het tempo. 450 BPM is heel erg hoog.

Nou, we weten niet hoelang hij een pauze had met drummen en hoelang hij had om voor te bereiden maar dat was een kleine side note die ik had. 

Discussie

Zoals ik al zei heeft mijn moeder mij deze film aangeraden. We hebben een leuke discussie gehad over het einde! Ik moet toegeven dat ik het abrupte einde eerst geen plek kon geven, dat kwam enkele minuten later. WHAT CAN I SAY: een Amerikaanse film met geen happy end? Ik ben het niet meer gewend. Althans, ik vind het geen happy end.

#persoon 1

Omschrijft het einde als ‘goed’. Persoon 1 omschrijft dat Fletcher en Andrew het goedmaken op het einde, ze leggen de strijdbijl neer en komen elkaar tegemoet. Het is een positief einde omdat Fletcher eindelijk zijn grote talent heeft en Andrew eindelijk the greatest is, zoals hij in de film omschrijft. Wat er hypothetisch gebeurt na het concert is niet relevant, want op dat moment zijn zij beiden in extase. 

#persoon 2

Vindt het ook een ‘goed’ einde omdat ze het goed maken met elkaar. Fletcher zijn manieren zijn misschien niet goed, maar hebben Andrew wel gebracht tot waar hij nu is. 

#BabbelDonna

Ik vind het een negatief einde, Andrew geeft toe aan zijn obsessie. Ik zie het niet alsof ze het ‘goed maken met elkaar’ maar dat ze elkaar ‘gebruiken’. Fletcher geeft niks om Andrew, hij wil alleen zijn talentje. 

Andrew is compleet afgetakeld en in Fletcher zijn macht, sure hij gaat tegen Fletcher in en doet eigenwijs zijn eigen solo. Maar waarom? Om aan Fletcher te bewijzen dat hij het wél zich heeft. Oftewel, hij is niet bezig met hemzelf maar met Fletcher. 

Ik kan niet anders dan doordenken over hoe het verder zou gaan na het einde. Ik denk dat dat is wat de film ook wil omdat het zo abrupt eindigt en er hints zijn over Andrews toekomst: Andrew geeft toe dat hij liever overlijdt op zijn 34e aan een overdosis met groot succes. Nog een hint is dat een voormalig leerling van Fletcher ondanks zijn succes zelfm00rd heeft gepleegd en leed aan angststoornis en depressie.

De film geeft de controversiële boodschap mee dat succes te bereiken valt met fysieke en mentale mishandeling. Er is geen andere manier, niet volgens de film in ieder geval. 

Dat Andrew niet meeging met zijn vader en ervoor koos om terug te gaan op het podium, was zijn keuze op het pad van de overleden student van Fletcher. Hij kiest voor obsessie in plaats van geluk.

#DiscussieVraag voor mijn BabbelBabes:

• Was het een GOED of een SLECHT einde?

• Had Andrew ook op zijn hoogtepunt kunnen komen met een andere soort stijl van coaching?

• Haalde Fletcher het slechtste in Andrew naar boven, of Andrew zelf? (aangezien hij aanleg had voor obsessie en al bezig was met het beeld om de beste te zijn)

• Maken ze het goed met elkaar of gebruiken ze elkaar bij het einde?

Script

Sorry persoon #1 en #2, ik kon het niet laten. Daarbij moet ik zeggen dat de acteurs, regisseurs en het script een bepaalde richting kiezen wat niet betekent dat de toeschouwer niet een andere betekenis kan vinden. Film, muziek, kunst en theater zijn open voor eigen interpretatie! Dus er is GEEN fout.

Pagina 103, vader van Andrew:

Jim watches Andrew -- crazed, exhausted, looks like he’s pushing himself past what is safe -- and knows there is no longer anything he can do about it. 

He has lost.

^hoe kijk je nu naar het einde?

Babbel

‘het verhaal’, is dat te lang? Soms denk ik dat ik te lang het verhaal uitwerk en dat het niet veel uitmaakt voor de lezer, let me know please! Ik vond het heel erg leuk om een discussie te voeren! Normaal lezen jullie alleen mijn kijk en ben ik de enige die mijzelf tegenspreekt. Ik had het niet eens gekund want ik zag het absoluut niet als een goed einde! Ik denk dat velen bekend zijn met deze film, zo niet, kijk het NUUUUU. Ik vond het een hele goede film. Anyway, bedankt voor het lezen schatje je bent geweldig.

9-3-2026